Enkele nabeschouwingen over ons weekend in de Lork te Heuvelland-Kemmel.

Geschreven door Raymond Van Paemel

Repetitieweekend in DE LORK 2011

Het was een zomerse vrijdagnamiddag wanneer druppelsgewijs de muzikanten en sympathiserende familieleden in De Lork aankwamen. De vroege vogels profiteerden van een zalig terrasje in het dorp. Om 18 uur werd ons een avondmaal aangeboden om er sterk op te staan voor de repetitie van 19.30 uur.

De eerste repetitie zag je dat iedereen er wou invliegen, begeesterend werd er gespeeld en geluisterd naar de opmerkingen van Johan.

Nadien was er karaoke avond. Het bleef eerst een beetje kalm tot de saxen in actie schoten. Elsie, Nadia en ondergetekende staken de spits af met 'mooi 't leven is mooi' van Will Tura. Het werd een lange avond, of een vroege morgen voor sommigen onder ons.

Om wakker te worden had je op zaterdag morgen al enkele dappere sportievelingen die een toertje gingen lopen. Lieven zijn Marleen was er vroeg bij, wakker geworden door het gesnurk van de Lieven natuurlijk, en zij was al om 7 uur op pad. Ondergetekende had Stefanie beloofd om 7.45 uur klaar te staan om een half uurtje te gaan lopen. Met amper twee of drie uurtjes slaap begonnen we aan ons loopje, onmiddellijk door het bos de Kemmelberg op. We hebben gehijgd en gezwoegd maar na dat half uurtje en een verkwikkende douche waren we wel klaar wakker en klaar voor de volgende opdracht.

Zaterdagmorgen eerste repetitie om 9.30 uur was bijna iedereen present, weliswaar met kleine oogjes, maar met de beste bedoelingen om er goed tegen aan te gaan. s' Middags kregen we een lekkere maaltijd voorgeschoteld en een deel van de muzikanten kreeg de namiddag vrij. Het andere deel was minder gelukkig want zij hadden nog een repetitie om 16 uur die zou duren tot 17.30 uur om de snelle trekjes in te oefenen. Bij de muzikanten die vrij hadden greep een gedeelte de kans om in het ongelooflijke mooie zomerweer een wandeling te maken en kozen daarvoor de 'Kemmelbergwandeling' uit. Echt een aanrader. Prachtige zichten langs het heuvelend landschap. De tropische temperaturen zorgden er wel voor dat een terrasje meepikken broodnodig was om de vochtbalans van onze lichamen op peil te houden.

s' Avonds kregen we spaghetti voorgeschoteld waarna de avondrepetitie zich aandiende. Er werd flink geoefend en onze dirigent, den Johan, was zichtbaar tevreden. En als de Johan content is dan zijn wij dat ook. Nadien wachtte ons een kwisavond ingericht door Dorientje Geeraerts. We pijnigden onze hersenen over drie ronden kwisvragen en als winnaars kwamen 'van aan 't sas' uit de bus. De avond werd afgesloten met dansmuziek en de 'Marie-Louise' was het populairst schijnt, want ondergetekende was naar zijn bedstee om 1.30 uur gegaan waardoor hij deze groepsdans miste.

De laatste morgen was bijna iedereen present, enkele muzikanten hadden andere verplichtingen en waren in de vroege uurtjes vertrokken. En zoals het spreekwoord zegt is het ook, de laatste loodjes wegen het zwaarst. Johan zal het ook geweten hebben. Vele muzikanten, waaronder ondergetekende, hadden af en toe concentratieproblemen. Maar niet getreurd ook deze laatste repetitie werd mooi afgewerkt.

Na afloop was het mooi om zien hoe vele handen het werk licht maken. De zaal was in een mum van tijd opgeruimd zodat we allen van onze laatste maaltijd konden genieten. Een heerlijke maaltijd werd ons voorgeschoteld waarna we op het terras achteraan de eetzaal nog wat gezellig met elkaar keuvelden.

Zoals  vrijdag avond iedereen was aangekomen,vertrok ook iedereen druppelsgewijs na een prachtig weekend waarvoor we ook de weergoden danken.

En als we het toch over danken hebben is een woord van dank niet misplaatst voor de vrijwilligers die met onze groep mee kwamen en ervoor zorgden dat we tussen de repetities konden genieten van een hapje en een drankje.

Namen ga ik niet noemen omdat ik bang ben iemand te vergeten maar een welgemeende BEDANKT!! aan iedereen voor het welslagen van dit weekend.

Raymond